Selahaddîn Erdem

SÎ SAL

Di ser avabûna PKK’ê sî sal bihûrî! Kurd salvegera sîyemîn a PKK’ê pîroz dikin. Pênc salên destpêkê jî, ku pêvajoya amadekariyêbûn, ber çav bê girtin, salên PKK’yî dibe sî û pênc sal. Ev sî û pênc sal in li vê dinyayê PKK jî heye.

Ji ber ku salvegera 30’yemîn bi kongreya 10’emîn re di heman salê de pêk hat, îsal tê dîtin ku pîrozbahî zû destpêkirin û wisa dixuye ku li gorî berê zêdetir, belavbûyî û bi coş in. Wisa tê fêmkirin ku wê kurd, bi taybet ciwan û jin vê coşê têrî xwe jiyan bikin. Ji ber ku li hember Rêber Abdullah Ocalan zêdebûna îşkence û tehdîda tunekirinê zêde bûye, wisa dixuye ku wê li hember van çewsandin û pêkûtiyan wê gelê kurd zêdetir bi Rêberê Gelê Kurd re bibe yek û berteka xwe di asta herî jor de nîşan bide.

Tê zanîn ku PKK di 27’ê mijdarê de ji hêla komek ciwanan ve li gundê Fîsê ku girêdayî Licê ya Amedê ye, bi awayekî fermî ava bû. Ji 25 delegeyên ku hatine bangkirinê, bi beşdariya 22 delegeyan avabûn pêk tê. Niha jî piştî sî salê awerte yê têkoşînê, encama ku gihîştiye li holê ye. Jin-mêr hemû kurd derdikevin qadan û “PKK gel e, gel li vir e” diqîrin.
Di meha tebaxa borî de PKK 30’emîn kongreya xwe kir. Niha ev rewş wê çawa bê şîrovekirin? Aşkereye ku gelê kurd tê de gelek tiştên girîng dibîne ku, ew qas li avabûna PKK’ê xwedî dertê. Ji bona kurdan PKK, di wateya rastîn rihek e. Nasname û azadiyê, hêza vîne û berxwedanê, ev rih temsîl dike.

Divê vê rastiyê êdî her kes bibîne û qebûl bike. Rastiya Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan, rastiya PKK’ê û rastiya gelê kurd, êdî rastiyeke ku fena goşt û neynûk bi hev ve keliyane. Piştî têkoşîna sî salî, êdî dema çareseriya pirsgirêka kurd hatiye. PKK’ya ew qas dem têkoşiyaye, êdî bi qasî ku bikaribe pirsgirêka kurd çareser bike, gihîştî ye. Divê êdî vanan her kes bibîne û li gorî vê helwest û polîtîkayên xwe bipêş bixe. Hêzên ku pêwîst e vê rastiyê bibînin û fêm bikin jî, di serî de rêveberiya Tirkiyê û AKP ye. Ji ber ku raye û peywir li ser milên wan e. Encax, mixabin wisa dixuye ku yên ku herî kêm fêm dikin jî rêveberên AKP’ê ne. Ji ber ku rêxistineke ku ev sî sal in têdikoşin biçûk dibînin. Rêxistineke ku bi 22 kesan ava bûye û îro jî hemû kurdan hemêz dike re, dibêjin; “gihîştine noqteya têkçûyînê” PKK daxuyand ku “10’emîn kongreya xwe bi serkeftî kiriye” wan gote ku “diqedin” Diyare ku li rastê rewşeke “ker û lalan” tê jiyandin. Divê dawî li vê rewşê bê anîn, êdî werin rastiyên berbiçav. Rêveberiya Tirkiyê baş dizane ku, PKK ji asîman nehatiye. Wê, wan bi polîtîkayên pêkanînên li ser kurdan afirand. Ev polîtîkayên ku di vî salî de li hember PKK’ê pêk hatine, çi encam girtiye ku ji niha û şûn ve encam bigire? Ev bûyînên di vî salî de, neynika yên di pêşerojê de pêk bêne ne. Wê demê pêwîst e bizanibin rast li neynikê binêrin.

Divê hikûmeta AKP’ê baş bizanibe ku, pirsgirêka kurd wisa pirsgirêkeke ku sivikî bê bidest girtin nîn e. Ev bêrawestan bi civakên tirk û kurdan xwîn dide rijandinê. Ku neyê çareserkirin û zêdetir bê berdewam kirin, wê rê li ber windahiyên mezin veke. Ev pirsgirêk, pirsgirêkeke wisa bikin navgînên lîstikên siyasî jî nîn e. Ji ber vê yekê, divê bizanibin ku, rast û bi cîdiyet nêzîk bibin û pirsgirêkê bi rêbazên siyasî çareser bikin.

Ji bona vê destpêkê tişta ku bê zanîn û bê qebûlkirin, PKK nayê qedandinê. Gelê kurd, bê rawestan dibêje, “PKK gel e, gel li vir e” Wê demê qedandina PKK’ê, tê wateya qedandina gelê kurd e. Ji bona ku PKK bê qedandin, divê gelê kurd bê qedandin. Baş e, ev nêzîkatî di roja me de nêzîkatiye ku pêk bê ye? Ku bê pêkanîn jî gelo wê bi Tirkiyê bide qezenckirinê, nexwe bide windakirinê? Ka dihate gotin ku, “Kurd bê tirk, tirk bê kurd nabe” Ma ne aşkereye ku di dawiya tunekirina kurdan de, wê tirk jî winda bibe?

Wê demê divê dev ji bengîtiya “tunekirin û qedandinê” bê berdan û pêwîste werin çareseriya demokratîk a ku sûda gelan tê de ye, a ku sûda Tirkiyê tê de heye. Di vê xalê de çareseriya herî maqûl û ya sûda gelan tê de ye, Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan datîne. Rêbazên çareseriyê yên aştiyane û demokratîk herî aşkere û zelal nîşan dide. Wê demê pêwîst e guh bidin vî dengî û mezinbûna hêza çareseriya demokratîk û aştiyane bê nîşandan. 27 Mijdara ku sî salên xwe temam kir, me xwe ji vê daxwaze careke din dubarekirinê negirte. Gel û hêzên demokratîk jixwe her roj vê bangê dikin. Di heman demê de bi serhildanên demokratîk ku hêza çareseriyê ne, hêza çareserkirinê nîşan didin. Bênîqaş e ku wê vê di pîrozbahiyên salvegra sîyemîn de zêdetir bi hêz bikin. Di bingeha vê daxwaz û pêşniyazê de, bila Cejna Vejîna Netewî li her kesî pîroz be!